Dikkat

Bu bloga girerken ya da yorum yazarken kimsenin isim, mail..vb. bilgisini istenmez, üye olmak gerekmez. Kişisel bilgilerinizi asla vermeyiniz.

Adres satırında (ilk kısmında) myelomabilgi.blogspot.com.tr yazmalıdır.

 

21 Temmuz 2009 Salı

Elinde fazla ilacı

Merhaba dostlar,
Elinde fazla ilacı olanlar lütfen bu yazının altına yorum yazarak iletişim adresi (isim,mail, telefon ve elinde hangi ilaçtan ne kadar olduğunu yazsınlar. İhtiyacı olanlar da bu adreslerden talep etsinler. Lütfen sadece ihtiyacı olanlar ilaç almak için başvursun.

Burada uyanıklık etmek bir başkasının hayatına mal olabilir, vebali çok büyük. Elinde ilaç tutup bunları çöpe atmak da aynı ölçüde sakıncalı. Hadi bakalım, dayanışma biraz..

Sağlıcakla kalın.

7 Temmuz 2009 Salı

Tekrar Merhaba,

Blog'u tekrar açmaya karar verdim.

Çünkü myeloma vakası sanki gittikçe artıyor. Çevremdeki insanlardan daha çok duyar oldum. Ve hemen hemen tüm myeloma hastaları süreci sıfırdan başlayarak yaşıyor. Yine doktorlar en ağır ilaçları verip hiç bir şey anlatmıyorlar. Aslında yeni gelene anlatılması gereken o kadar çok şey var ki...

Bu durumda blogu kapalı tutmanın bir çok insana çok zararı olduğunu düşünmeye başladım. Artık yazacak pek fazla bir şeyim olmasa da, tecrübelerimi okumak bazı insanların (özellikle hastalıkla yeni tanışanların) işine yarayabilir.

Sanki bir ışığı söndürdüğümü hissettim. Olmamıştı..İçim rahat etmedi.

Fakat bende çok yorgundum,Nisan ayında. Blog vasıtası ile tanıştığım iki değerli insan ard arda vefat etti. Canım sıkıldı, moralim bozuldu. Bu şekilde devam edersem herkesin de moralini bozacağım diye düşünmeye başlamıştım. İyisi mi burada durayım dedim. Doktorlar da "çık myeloma havasından" dediler.

Blog açıkken, pek az olumlu mesaj geldi. Herkes derdini anlatmak istiyordu fakat çok az insan "ben artık daha iyi hissediyorum" diye yazdı. Yine de blog myeloma hastalarının bir ortak platformu olmaya başlamıştı. Bu arada şahıslara ve kurumlara acılı hakaretler içeren yorumları yayınlamadım. Gönderenlerin beni anlayışla karşıladığını umud ediyorum. Onun dışında, hiç bir yorumu, olumsuz ve moral bozucu da olsa, alakoymadım.

Bana görev biçenler de oldu, danışman olarak görenler de. Oysa, ben sadece bir hastaydım ve blogu kendi başıma gelenleri yazmak için açmıştım. Yine de yardımcı olmak için elimden geleni yaptım. Bu da beni üzdü ve yıprattı doğrusu.

Aslında blog'dan uzaklaştıkça myeloma havasından da uzaklaştım. Ne yalan söyleyeyim, bana iyi geldi. Şimdi biraz korkarak geri dönüyorum.Çok bir şey yazamazsam, beni bağışlayın.

Bir kaç kişi, merak edip beni aradı. Kendilerine çok çok teşekkür ediyorum. Özellikle İzmir'den arayanlara.

Beni sorarsanız iyiyim çok şükür. Çok az talidomid'le idare ediyorum. Fakat bu mücadele sadece hap yutarak yapılmıyor. Ne mi gerekiyor..Anlatıcam...Bulduğum, keşfettiğim her şeyi anlatıcam. Fakat ne olur, bu sefer siz de anlatın. Beni yalnız bırakmayın.

Tekrar merhaba.